+

تکنولوژی تولید زرشک بی‏دانه با تکیه بر دانش بومی

جنس زرشك داراي بيش از 660 گونه است كه فقط يك نوع آن زرشك بي دانه به عنوان محصول باغي پرورش مي يابد. نوع بي دانه زرشك به جز ايران در هيچ كشوري به عنوان محصول اقتصادي پرورش نمي يابد و در اين سرزمين نيز در منطقه جنوب خراسان و عمدتاً در دو شهرستان قاين و بيرجند توليد مي گردد، لذا دانش و پرورش زرشك بي دانه بومي ايران است. طي دو دهه اخير با توسعه سطح زير كشت زرشك به بيش از چهار برابر، برخي روشهاي توليد و عمليات باغباني متداول اين محصول تا حدودي تغيير نموده و باغ‏هاي زرشك كه در گذشته بيشتر به صورت مخلوط همراه با درختاني نظير بادام، آلو، عناب، توت وانار ديده مي شدند ، امروزه به صورت باغات يكدست كشت مي‏شوند و امكان انجام عمليات باغباني به روشهاي علمي ممكن شده است طول فصل رشد سالانه اين گياه از اوايل فروردين ماه تا نيمه اول آبان است ابتدا برگ‏هاي آن ظاهر شده و در ارديبهشت ماه گل‏ها باز مي‏شوند. ميوه زرشك از اواخر مرداد و اوايل شهريور ماه شروع به تغيير رنگ مي كند و از رنگ سبز به رنگ كرمي، سپس صورتي ونهايتا قرمز رنگ ميشوند. زرشك بي دانه به وسيله پا جوش تكثير مي شود و كاشت پاجوش از اواسط پاييز تا اسفند ماه امكان پذير است.

بيشترين محصول زرشك از سال چهارم به بعد است اين درختچه داراي تناوب باردهي است و در سال پربار( on year) حدود سه برابر سال كم بار (off year) محصول مي‏دهد. اين گياه قادر به تحمل شرايط نامناسب محيطي مثل تنش‏هاي خشكي وشوري مي‏باشد براي توليد يك محصول اقتصادي، ابياري وكوددهي زرشك در طول فصل رشد لازم مي‏باشد و با توجه به استعداد شاخه‏دهي زياد آن، هرس اين درختچه ضروري است. بدليل وجود خارهاي فراوان بر روي شاخه‏ها، مرحله برداشت حساس‏ترين و پرهزينه ترين مرحله توليد زرشك است و نحوه برداشت بر كيفيت محصول موثر مي‏باشد. تا كنون پژوهش‏هاي موثري در مورد كاربرد اتفون بر سهولت برداشت زرشك انجام شده و بررسي هاي مقدماتي جهت برداشت مكانيزه آن نيز صورت گرفته است، ولي بسياري از جنبه‏هاي پرورش اين گياه از قبيل روش ها وميزان مصرف بهينه كود، روش‏هاي آبياري و كنترل آفات و بيماري هاي آن نياز به پژوهش‏هاي بيشتري دارد .

نوشتن دیدگاه