+

تکنولوژی تولید زیره سبز

زیره سبز یکی از گیاهان مهم دارویی وصادراتی ایران است که در خراسان مرکزی و جنوبی سطح زیر کشت قابل توجهی را به خود اختصاص داده است. این گیاه با دارا بودن ویژگی‏های خاص خود در الگوی کشت مناطق خشک و نیمه خشک حائز اهمیت است.

زیره سبز می تواند در تناوب زراعی پس از صیفی‏جات قرار گرفته و به صورت دیما وآبی کشت و کار شود.

باتوجه به کوچک بودن بذر و ضعیف بودن گیاهچه در این گیاه می‏بایست در تهیه بستر خاک ، تقویت زمین از نظر مواد آلی و عناصر غذایی و استفاده از علف کشهای سیستمیک مورد توصیه در مناسبترین زمان (18 آذر تا 8 دی تحت شرایط آب وهوایی مشهد) اقدام به کشت نمود. میزان بذر مصرفی 5کیلوگرم در هکتار به روش کشت جوی و پشته با بذر کار گندم توصیه گردیده است.

عملیات داشت از جمله ابیاری، کودهی و کنترل علفهای هرز با توجه به شرایط ونزولات آسمانی منطقه، روشهای کشت و سایر فاکتورهای دخیل قابل تغیر وتنظیم است .

استفاده از کودهای شمیایی بویژه  نیتروژن و در صورت نیاز اضافه کردن آن به صورت سرک در کشتهای آبی پیشنهاد گردیده و باید در مبارزه با بیماریها به ویژه بیماری قارچی دقت نظر داشته وعلاوه بر رعایت توصیه زراعی در پیشگیری، به محض مشاهده اولین آثار وعلائم بیماری در مزرعه از سموم توصیه شده مانند مانکوزب، کاپتان ورورال هر سه هفته یکبار با غلظت 2گرم در لیتر ماده تجاری استفاده نمود.

زیره سبز بسته به شرایط مختلف آب وهوایی از اواخر اردیبهشت تا اواخر خرداد قابل برداشت بوده که در مراحل برداشت محصول ، خرمنکوبی، بوجاری توسط کشاورز یا کارخانجات، بسته بندی وانتقال به بازارهای داخلی وصادراتی می‏بایست نکات بهداشتی و استانداردهای موجود را توجه ورعایت نمود. عملکرد محصول در خراسان بین 200 تاا2000 کیلوگرم در هکتار در نوسان بوده وضرورت دارد به مسائل مکانیزاسیون در تولید و فراوری پس از برداشت این محصول توجه خاصی داشت.

نوشتن دیدگاه